Varen op het EGO-kompas in woelige tijden
Een hoopvol perspectief
Ferre Laevers
Het schrijven van dit artikel zuigt me helemaal terug naar toen ik student was, naar toen zoveel in mijn leven nog onbestemd was. Zo’n vijftig jaar geleden. Ergens voelde ik de richting die ik uit wilde. Maar terugblikkend moet ik erkennen dat het leven als ‘energie’, het bruisende, zich niet laat programmeren. Het zijn concrete omstandigheden en ontmoetingen die mij tot hier hebben gebracht. Het begrip ‘serendipiteit’ helpt om die magische dynamiek te vatten: de open houding die ertoe leidt dat je met verwondering kan reageren op wat zich aandient. Het bijzondere gevoel dat je krijgt als je op je pad iets kostbaars, iets intrigerends vindt. Iets dat je vervult, dat je met anderen kan delen en waardoor je groeit. Tegelijk: iets waar je niet naar op zoek was.
Misschien is die innerlijke drang naar intens leven wel de bron die mij heeft gestuwd om opvang en onderwijs zo te helpen vormgeven dat het wonderlijke kan gebeuren: het klasleven dat zich spontaan ontvouwt als een avontuur voor kleuters en zij die hen begeleiden.